ایمپلنت زیرکونیا بهتراست یا ایمپلنت تیتانیوم

2 دیدگاه
ایمپلنت
ایمپلنت زیرکونیا

کاشت ایمپلنت زیرکونیا در عرصه‌ی دندانپزشکی درمانی بسیار جدید است، زیرا ایمپلنت زیرکونیا اولین بار در سال ۲۰۰۷ استفاده شد در صورتی که ایمپلنت تیتانیوم از سال ۱۹۸۰ استفاده می شده است . برای مقایسه ایمپلنت زیرکونیا و تیتانیوم با دکتر محمد عاطفت متخصص ایمپلنت همراه باشید .

ایمپلنت زیرکونیا و تیتانیوم هر دو نرخ پذیرش بالایی با سلول های بدن دارند یعنی استخوان می تواند در اطراف ایمپلنت مانند ریشه های طبیعی دندان رشد کند . زیرکونیا یک ماده‌ی کریستالی است که وقتی در دندانپزشکی جهت ساخت ایمپلنت دندان مورداستفاده قرار می‌گیرد، رنگ دندان را به خود می‌گیرد.

ایمپلنت‌های زیرکونیا اغلب بدون فلز بوده و وقتی‌که فلز زیرکونیوم مورداستفاده قرار گرفت به فاز کریستالی خود تبدیل می‌شوند که اصطلاحا سرامیک زیرکونیا و یا فلز آزاد نام دارد. با توجه به افزایش نگرانی‌ها در مورد جیوه‌ای که در ایمپلنت‌های تیتانیومی مورداستفاده قرار می‌گیرد،بیماران ترجیح می‌دهند که از ایمپلنت‌های عاری از فلز استفاده کنند.

طی تحقیقاتی که انجام شده است، ایمپلنت دندان سرامیکی زیرکونیوم به راحتی با استخوان اتصال پیدا کرده‌ و در آن هیچ‌گونه علائم التهاب دیده نشده است. سایر دانشمندان نیز گزارش داده‌اند که زیرکونیوم یک عنصر بسیار ایده‌آل برای استفاده در ایمپلنت‌های دندانی است.قبل از ایمپلنت زیرکونیا ،  ایمپلنت های مورد استفاده از تیتانیوم ساخته می شدند اما با وارد شدن ایمپلنت زیرکونیا توجه ها به سمت آن جلب شد.

ایمپلنت زیرکونیا دارای مواد زیستی سازگاری هست و دارای نرخ موفقیت بسیار بالایی می باشد. یکپارچگی استخوان ها در این نوع ایمپلنت به خوبی انجام می شود. به فرآیند رشد استخوان های پیرامون ایمپلنت یکپارچگی استخوان گفته می شود. به همین دلیل ایمپلنت دارای استحکامی مشابه به دندان های واقعی می باشد.

اکثرا ایمپلنت زیرکونیا بصورت یک تکه ساخته می شوند یعنی اباتمنت و پایه ایمپلنت یک تکه هستند. و لازم نیست که اباتمنت را در مرحله ای جداگانه روی ایمپلنت پیچ کنند. بدین ترتیب عناصر تحت کنترل کمتر می شود. علت اصلی محبوبیت زیرکونیا ساختار بلوری شکل آن می باشد. در هنگام استفاده از آن ایمپلنت کمی تغییر می کند تا همرنگ دندان شود.

زیرکونیا فرم بلورین (کریستالی) فلز واسطه زیرکونیوم است و  همان طور که در ابتدا گفته شد ایمپلنت های زیرکونیا اغلب به عنوان ایمپلنت های بدون فلز تبلیغ می شوند. به علت افزایش نگرانی ها راجع به جیوه موجود در برخی مواد پر کننده دندان (آمالگام)، برخی بیماران ترجیح میدهند کلا دهانشان هیچ ترمیم فلزی یا حاوی فلز نداشته باشد .

ایمپلنت زیرکونیا

کاشت ایمپلنت زیر کونیا

زیر کونیا همانند ایمپلنت با محیط سازگار است و خطری برای بدن انسان ندارد .ایمپلنت زیر کونیا همانند ایمپلنت معمولی در داخل استخوان فک جایگذاری می شود و پس از مدتی با استخوان آمیخته می شود .

بیشتر بدانید:  ایمپلنت دیجیتال چیست و چه کاربردی دارد ؟

اگر می خواهید تمامی دندان های یک قوس دندانی را جایگزین کنید ایمپلنت تیتانیومی انتخاب مناسب تری است زیرا دندانپزشک برای تغییرات جرئی در زاویه اباتمنت آزادی بیشتری دارد . اباتمنت در ایمپلنت زیرکونیا ثابت است و دندانپزشک نمی تواند آن را در موقعیت دلخواه تنظیم کند .  البته ایمپلنت زیرکونیا با اباتمنت زاویه دار نیز وجود دارد که می توان از آن در شرایط خاص استفاده کرد .

همان طور که گفته شد اگر یکی از فک‌ها یا هردو فک کامل نیاز به جایگزینی با ایمپلنت داشته باشد، ایمپلنت‌های تیتانیوم انتخاب‌های مناسب تری برای این موضوع هستند زیرا ایمپلنت‌های تیتانیوم دو قسمت هستند، جراح می‌تواند تغییرات کافی را در زاویه ایمپلنت ایجاد کند.

مزایا ایمپلنت زیر کونیا

ایمپلنت زیر کونیا نسبت به سایر ایمپلنت ها مزایایی دارد که در ادامه به آن اشاره می کنیم .

زیبایی

اگر لثه بیمار نازک باشد یا استخوان فک او باریک باشد ممکن است قسمت فلزی ایمپلنت نمایان شود  . برای زیبایی بیشتر و حل این مشکل می توان از اباتمنت سرامیکی سفیدرنگ یا ایمپلنت زیرکونیا استفاده کرد .

استحکام و مقاومت

ایمپلنت زیرکونیا دارای مقاومت بالایی است به گونه ای که قادر است  فشار های بسیار قوی را نیز تحمل کند . یکی از دلایل معروف بودن و شناخته شدن ایمپلنت زیرکونیا همین دوام و استحکام بالا است . به دلیل انعطاف پذیر بودن ایمپلنت زیرکونیا ممکن است شکستگی های میکروسکوپی در آن ایجاد شود اما در حالت کلی ایمپلنت زیرکونیا بسیار محکم و مقاوم است .

طراحی یک تکه

از دیگر مزایای ایمپلنت زیرکونیا این است که می توان آن را به صورت یک تکه طراحی کرد . در این طراحی اباتمنت و پایه ایمپلنت به یکدیگر وصل بوده و یک تکه هستند . از معایب دو تکه بودن ایمپلنت می توان به ایجاد اصطحکاک و گرما ، فعالیت باکتری های غیر هوازی برای کلونی سازی اشاره کرد . باکتری ها منجر به التهاب بافت پیرامون ایمپلنت و شکست درمان می شوند .

نارسا بودن ایمپلنت زیرکونیا

در ایمپلنت زیرکونیا بیشتر می توان از سلامت لثه و دهان مطمئن بود زیرا به دلیل نارسا بودن ایمپلنت زیرکونیا احتمال چسبیدن باکتری ها به سطح ایمپلنت کمتر است .

عدم ایجاد آلرژی و حسایت در بدن

از آن جایی که ایمپلنت زیرکونیا هیچ ترکیب فلزی ندارد مشکلی از بابت آلرژی نیز ایجاد نمی کند . یکی ازدلایل محبوبیت ایمپلنت زیرکونیا نسبت به ایمپلنت تیتانیم نیز همین مسأله است . امروزه افراد زیادی با مشکلات پوستی و آلرژی دست و پنجه نرم می کنند که در این صورت استفاده از ایمپلنت های فلزی اکیدا به آن ها توصیه نمی شود . هنگام درآوردن ایمپلنت تیتانیم از فک ، فرد ممکن است دچار مشکل شود .

اگر بیماری متوجه شد که نسبت به تیتانیوم آلرژی دارد ایمپلنت زیر کونیا می توانبد روش درمانی مناسبی باشد . در زیرکونیا دیگر نیاز نیست نگران واکنش های آلرژیک باشید زیرا زیرکونیا در اصل از سرامیک ساخته شده است . بسیاری از دندانپزشکان استفاده از روکش زیرکونیا را به روکش‌های فلزی یا سرامیکی ترجیح می‌دهند.

بیشتر بدانید:  اتصال روکش دندان بر روی ایمپلنت

مقاومت در برابر فرسایش

فرسایش ایمپلنت های فلزی بیشتر است . هنگامی که جسم فلزی در تقابل با محیط شیمیایی اطرافش  قرار می گیرد بخشی از قسمت های قطعه و یک پارچگی ساختار  از دست می رود که در این هنگام می گویندفرسایش رخ داده است . فرسایش قطعات نصب شده در دهان بیمار منجر به ظهور ترکیبات حاصل از این فرسایش و آسیب دیدن بافت استخوانی بیمار می شود .

مقاومت خمشی

مقاومت خمشی در زیرکونیا بسته به خلوص ماده بین ۸۵۰ تا ۱۴۶۵ مگاپاسکال بوده، در صورتی که این مقاوت در روکش های PFM بین ۷۱ تا ۴۱۹ مگاپاسکال می باشد که بیانگر تفاوت معناداری در بیشتر بودن میزان مقاومت کششی روکش های زیرکونیا است.

هزینه ایمپلنت زیرکونیا

ایمپلنت زیرکونیا نسبت به ایمپلنت تیتانیوم گران تر است زیرا قیمت مواد به کار رفته در آن بیشتر است اما نمی توان مقدار ثابتی برای آن تعیین کرد . هزینه دقیق ایمپلنت زیرکونیا به عوامل گوناگونی نظیر تجربه ، مهارت ، موقعیت کلینیک و … بستگی دارد .

معایب ایمپلنت زیرکونیا

محدودیت مکانی برای استفاده از ایمپلنت زیرکونیا:

گاهی اوقات بیمار قصد دارد همه دندان های یک فک خود را به کمک ایمپلنت بازسازی کند . در این صورت برای دست یابی به نتایج بهتر باید اباتمنت های سفارشی برای بیمار ساخته شود تا زوایه و طراحی دلخواه و ایده آل داشته باشند . در چنین شرایطی ممکن است ایمپلنت های زیرکونیا با طراحی یک تکه قابل استفاده نباشد .

چسبی یا پیچی بودن اتصال روکش دندان:

همان طور که گفته شداکثر ایمپلنت های زیرکونیا که مورد تایید FDA هستند طراحی یک تکه دارند و تنها با روش چسباندن می توان روکش را به آن ها متصل کرد در صورتی که در ایمپلنت معمولی دندانپزشک می تواند بر اساس شرایط انتخاب کند  که روکش دندان را با پیچ به اباتمنت وصل کند یا چسب .

درحالت عادی این موضوع هیچ مشکلی ایجاد نمیکند. اما گاهی اوقات بافتهای اطراف ایمپلنت ممکن است به چسب واکنش نشان بدهند. در چند پژوهش صورت گرفته مشخص شده است چسب دندان میتواند در بافتهای اطراف نفوذ کند و منجر به التهاب و تحلیل رفتن استخوان شود.

ایجاد ترک در هنگام تنظیم ایمپلنت

هنگام تنظیم ایمپلنت زیرکونیا ممکن است ترک های میکروسکوپی در آن شکل بگیرد . تحقیق ها نشان می دهد اگر چه مواد این ایمپلنت محکم است  و در برابر فشار به خوبی مقاومت می کند اما انعطاف پذیری کمی دارد و ممکن است بشکند . هنگامی که ایمپلنت زیرکونیا تنظیم می شود برخلاف مواد دیگر دندانپزشکی ممکن است در آن ترک های میکروسکوپی ایجاد شود که در نهایت منجر به شکستگی پروتز می شود .

بیشتر بدانید:  کاشت ایمپلنت دندان بدون جراحی

از آنجایی که ایمپلنت زیرکونیا طراحی یک تکه دارد دندانپزشک باید سر آن را برای قرار گرفتن در داخل پروتزی که روی آن سوار می شود، آماده و تنظیم کند. در این مرحله ممکن است ترکهای ریز ایجاد شوند و بعد گسترش پیدا کنند.

بیرون ماندن ایمپلنت از لثه

معمولا برای رشد استخوان و آمیخته شدن آن به ایمپلنت ، ایمپلنت باید در زیر لثه بماند . فرایند رشد استخوان معمولا ۶ ماه طول می کشد . هنگامی که ایمپلنت طی عمل جراحی در داخل استخوان فک قرار می گیرد باید کاملا با ثبات باشد یا گشتاور مشخصی داشته باشد . اگر ایمپلنت در این مرحله ثبات اولیه خوبی نداشته باشد باید در زیرلثه بماند تا هیچ حرکت و لغزشی نداشته باشد تا زمانی که ثبات ثانویه برقرار شود .

به دلیل طراحی یک تکه ایمپلنت زیرکونیا نمی توان آن را زیر لثه گذاشت . هنگامی که اباتمنت از لثه بیرون گذاشته می شود نگرانی از ثبات ایمپلنت بیشتر می شود .

آیا از هر دو نوع ایمپلنت می‌توان برای جایگزینی تمامی دندانهای از دست رفته استفاده کرد؟

در صورتی‌ که می‌خواهید جای خالی تمامی دندان‌های یک قوس دندانی را پر کنید ایمپلنت تیتانیومی گزینه بهتری است. چرا که ایمپلنت تیتانیومی طراحی دو تکه دارد و دندان‌پزشک آزادی بیشتری برای ایجاد تغییرات جزئی در زاویه و راستای اباتمنت دارد. بنابراین زیبایی نتایج و هم راستایی دندان‌ها در این صورت بهتر خواهد بود. از آنجایی‌ که ایمپلنت زیرکونیا طراحی یک تکه دارد، زاویه آن را به سختی می‌توان تنظیم کرد چرا که اباتمنت ثابت است.

با اطلاعات بسیار زیادی در مورد کاشت های دندانی تیتانیوم و زیرکونیا وجود دارد، بسیاری از بیماران به درستی تصمیم میگیرند که کدام ماده را ترجیح دهند. در اکثر اوقات ، متخصص ایمپلنت، کاشت دندان تیتانیومی را به بیماران توصیه می کند و حتی برای دهان خود نیز تیتانیوم را انتخاب می کنند. کاشت دندان تیتانیوم سالهاست که در صنعت پزشکی و دندانپزشکی خدمت می کند. آنها قابل اعتماد و به اثبات رسیده اند. ممکن است مسئله ی زیبایی شناسی یا حساسیت به آلرژی شما را به سمت ایمپلنت زیرکونیا سوق دهد ، در اینصورت ممکن است جایگزینی ایمپلنت دندان زیرکونیا به جای ایمپلنت تیتانیوم بهترین راه حل باشد.

اگر به دنبال متخصصی با تجربه در زمینه ایمپلنت دندان هستید دکتر محمد عاطفت متخخص ایمپلنت در اصفهان است که در زمینه انواع روش های ایمپلنت سرامیکی و فلزی از جمله ایمپلنت لیزری ، ایمپلنت دیجیتال فعالیت دارد .

نوشتهٔ پیشین
کاشت ایمپلنت پانچ فوری و بدون خون ریزی
نوشتهٔ بعدی
ایمپلنت لیزری چیست و چه مزیت هایی دارد ؟

2 دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

  • فرهاد افضلی
    1399-01-10 10:48 ق.ظ

    آیا ممکن است ایمپلنت زیرکونیا دچار خوردگی شود ؟

    پاسخ
    • دکتر محمد عاطفت
      1399-01-23 10:49 ق.ظ

      سلام دوست عزیز، خیر، ایمپلنت زیرکونیا مشکل خوردگی با گذر زمان ندارد و از این بابت خیالتان راحت خواهد بود.

      پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

مقالات جدید

مقالات با بیشترین نظرات

فهرست
Call Now Buttonتماس برای دریافت اطلاعات